LIVE

Πληκτρολογήστε την αναζήτησή σας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Διεύθυνση:

Email:

Τηλ:

Φάξ:

Παπαμαλέκου 5, ΤΚ 73-100

nea@neatv.gr

28210 36700

28210 36701

Επιπλέον

LIVE ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΡΗΤΗΣ

Κανάλι:

EMBED

<iframe src="http://hellasonmedia.viiideo.gr/neatv1.html" width="550" height="350" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe>

Στη δημοσιότητα άγνωστα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου

Πολιτισμός

Μια γεύση από την ανέκδοτη ως σήμερα ποιητική συλλογή «Το Υπερώον» του Γιάννη Ρίτσου - γραμμένη στα μέσα της δεκαετίας του 1980 - έδωσαν στη δημοσιότητα οι εκδόσεις «Κέδρος».
 
Δέκα ολιγόστιχα πεζόμορφα ποιήματα του μεγάλου ποιητή - από τα 72 συνολικώς που γράφτηκαν σε πολυτονικό σύστημα το 1985 και περιλαμβάνονται στη συλλογή που κυκλοφορεί εντός του Νοεμβρίου - προδημοσιεύονται στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
 
«Η θεματολογία αυτών των ποιημάτων προσλαμβάνει στις μέρες μας αξιοσημείωτη επικαιρότητα» έχουν επισημάνει, ήδη από το καλοκαίρι, οι εκδόσεις «Κέδρος». Πρόκειται για μια ακόμη αποδέσμευση δημιουργημάτων του Γιάννη Ρίτσου που έχει την έγκριση της κόρης του Έρσης.
 
«Ο ποιητής Ρωμιοσύνης» μετεξελίσσεται, μέσα από αυτά τα σχεδιάσματα, «σε ποιητή της εσωτερικότητας, παρατηρώντας τα συμβάντα του καθημερινού βίου, διαλεγόμενος με το αίνιγμα, το μυστήριο, το χρόνο, τα πρόσωπα, τα προσωπεία, τη φθορά, τον έρωτα και τον θάνατο».
 
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
 
Μιλούσε για μυστικές αρτηρίες , / για σιωπηλά εφόδια,/ για κείνο το ανάλαφρο βάρος στις πλάτες/ όταν η Μαρία λύνει την ποδιά της και κοιτάει απ΄το παράθυρο,/ όταν δύο νέοι εμπορεύονται στο πεζοδρόμιο/ λαθραία υφάσματα,/ όταν ο Λαοδίκης στον εξώστη ,με ριγέ πιτζάμες,/ κλείνει τα μάτια του στο μέγα φως,/ κι η θάλασσα μας πλησιάζει/ όλους ανεξαιρέτως/ διδακτική, αμερόληπτη, αμνησίκακη.
 
Ο ΩΡΑΙΟΣ ΔΡΑΠΕΤΗΣ
 
Φτηνό το φως, φτηνά μαγαζιά, φθηνότερα λόγια./ Άλλοι έφυγαν, άλλοι κοιμούνται, άλλοι πεθάνανε./ Κι αυτοί κι εκείνοι το ίδιο γερνάνε./ Εσύ αρνήθηκες τον γενικό κανόνα./ Άφησες πλαγιασμένο στο κρεβάτι σου το ομοίωμά σου/ μην καταλάβουν πως εσύ πλανιέσαι/ στο μέγα δάσος, άοπλος κυνηγός,/ φορώντας τις λευκές σου μπότες.
 
ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟ
 
Η σιωπηλή αθωότητα της άγνοιας. Πόσες/ διαδοχικές αναιρέσεις , σφαλερές διαισθήσεις./ Κοιτούσες το βουνό, το ποτάμι, το σύννεφο./ Τα ωραία κορίτσια χάθηκαν στον κήπο/ πίσω από πανύψηλα χρυσάνθεμα. / Η νύχτα/ διαστέλλονταν πάνω απ΄την πόλη./ Κι εσύ/ απόμεινες ασάλευτος μέσα στο διχασμό σου,/ έχοντας μόνο άλλοθι το άστρο.
 
ΧΩΡΟΣ ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΩΝ
 
Πίσω απ΄τη μάντρα ,σπασμένα γυαλιά,/ σπασμένες στάμνες και κονσερβοκούτια,/ τα λυπημένα σκυλιά, οι άγριες γάτες, / πλήθος τσουκνίδες κι ανάμεσά τους/ ένα μικρό λουλούδι κίτρινο,/ σαν άστρο παραμελημένο,/ έχει αναλάβει να πληρώσει όλα τα σπασμένα./ Μαζί κι εγώ.
 
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
 
Πριν από εσένα ήσουν εσύ;/ Έξω στο δρόμο δεν περνάει κανένας./ Το φως του δωματίου πέφτει κάθετα/ τονίζοντας τα ζυγωματικά, σβήνοντας το σαγόνι/ μέσα στην ίδιαν απορία: «υπήρξαμε;». Έτσι/ πέταξα το ποτήρι απ΄το παράθυρο./ Έτσι άκουσα τουλάχιστον κάτω στο πεζοδρόμιο τον κρότο: «υπάρχουμε».
 
ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ
 
Τα πιο πολλά, τα πιο ωραία,/ τα΄δες απ΄την κλειδαρότρυπα- λουλούδια πεσμένα στο πάτωμα/ και μέσα στα παπούτσια σου. / Καλύτερα λοιπόν/ να περπατάς ξυπόλητος/ μη σ΄ακούσουν.
 
ΤΟ ΑΔΙΑΒΑΤΟ
 
Άνθρωποι ριψοκίνδυνοι ήταν./ Δεν το περηφανεύονταν ωστόσο./ Έσπασε το θερμόμετρο,/ ο υδράργυρος σκόρπισε./ Σαν φτάσαμε στα σύνορα/ μας σταμάτησαν./ Τα ψεύτικα διαβατήρια / ήταν έγκυρα./ Εμείς δεν περάσαμε.
 
ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΚΟ
 
Στη μικρή λίμνη τα χρυσόψαρα κι ένας κύκνος./ Στο παγκάκι η Περσεφόνη σταυροπόδι. Τα γόνατά της / λάμπουν ωραία. Όμως , προπάντων, αυτός ο κύκνος ακριβώς ήταν το επιχείρημα σου/ να συνεχίσεις να γράφεις μετά θάνατον.
 
ΥΑΛΟΥΡΓΕΙΑ
 
Οι φούρνοι των υαλουργείων. Φλόγες, διαθλάσεις,/ κρυστάλλινες μορφές, αγαλμάτια, δοχεία./ Το σώμα της Άρτεμης διάφανο,/ ο κλόουν, ο υπνοβάτης, η θλιμμένη χελώνα,/ τα δίδυμα άλογα. Σχήματα οικεία-/ μακρινές μνήμες επιστρέφοντας στον εαυτό τους, / πραγματωμένη διαφάνεια. Πρόσεχε- είπε- /αχ, η ονειρεμένη, η εύθραυστη, διαψευσμένη, / η προδοτική.
 
Τ΄ΑΣΠΡΑ ΒΟΤΣΑΛΑ
 
Ετούτα τ΄άσπρα βότσαλα στο γυμνό σου τραπέζι/ λάμπουν στον ήλιο. Κανένας δε μαντεύει/ από ποιους βυθούς ανασύρθηκαν. Κανένας/ δεν υποπτεύεται με το ριψοκίνδυνες/ καταδύσεις τ΄ανέβασες. Με τι / στερήσεις κι αρνήσεις τ΄απέσπασες/ από τα νύχια κοραλλόδεντρων και βράχων. Γι΄αυτό/ λαμποκοπούν τόσο λευκά με τη σεμνή τους περηφάνια/ ν΄αποσκεπάζουν το σκοτάδι της καταγωγής τους και ποτέ/ να μην μαρτυρήσουνε την ώρα της Μεγάλης Δίκης.  


tovima.gr

σχολιάστε το άρθρο

Μπορείτε να προσθέσετε οποιοσδήποτε σχόλιο σχετικό με το κείμενο
* = Υποχρεωτικά πεδία

Λίγες ώρες έμειναν για την μεγάλη συναυλία στα Σφακιά Πολιτισμός

Συγκινεί το τελευταίο «αντίο» της ηθοποιού στον Πέτρο Φυσούν Πολιτισμός

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων φέρνει το Très Court στην Κρήτη Πολιτισμός

Οι Γαμπροί της Ευτυχίας στο θεατρικό σταθμό Ηρακλείου Πολιτισμός

Αναβάλλεται η Πρεμιέρα της παράστασης «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» Πολιτισμός

Ο Οίκος Δημοπρασιών έργων τέχνης Διαλυνά καθημερινά στη ΝΕΑ Τηλεόραση Κρήτης Πολιτισμός



Δημοφιλής Ειδήσεις