LIVE

Πληκτρολογήστε την αναζήτησή σας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Διεύθυνση:

Email:

Τηλ:

Φάξ:

Παπαμαλέκου 5, ΤΚ 73-100

nea@neatv.gr

28210 36700

28210 36701

Επιπλέον

LIVE ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΡΗΤΗΣ

Κανάλι:

EMBED

<iframe src="http://hellasonmedia.viiideo.gr/neatv1.html" width="550" height="350" allowfullscreen="allowfullscreen"></iframe>

«Sold out» οι περισσότερες προβολές στο 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Πολιτισμός

Περιμένοντας στην ουρά, θα μπορούσε να ήταν το σλόγκαν για τo πρώτο σαββατοκύριακο της διοργάνωσης

Σαββατοκύριακο γεμάτο ταινίες αποφάσισαν να έχουν οι Θεσσαλονικείς καθώς γεμάτες ήταν οι περισσότερες ταινίες του φεστιβάλ, αρχής γενομένης με το «Μόνο οι Εραστές μένουν Ζωντανοί» του Τζιμ Τζάρμους.

Περιμένοντας στην ουρά, θα μπορούσε να ήταν το σλόγκαν για τo πρώτο σαββατοκύριακο της διοργάνωσης, καθώς τα δύο ταμεία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στην Αποθήκη και την Πλατεία Αριστοτέλους, ήταν γεμάτα από κόσμο που περίμενε να κόψει εισιτήρια. 

Οι βραδυνές προβολές του Σαββάτου, όπως το «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί», «Ο σκύλος μου ο Κίλερ», «Τα παιδιά του ιερέα», «Το ιαπωνικό Πατέρας και Γιος», αλλά και η ελληνική «Ο προφήτης» του Δημήτρη Πούλου, δεν είχαν ούτε... μισή θέση κενή.

Για την τελευταία ταινία του Τζιμ Τζάρμους δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, τα είπε άλλωστε ο ίδιος στην συνέντευξη του, αλλά ο μάγος του Αμερικανού ανεξάρτητου σινεμά έκανε πάλι το θαύμα του και είναι μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε τον Γενάρη, όταν και θα βγει στις αίθουσες.

Ο Δημήτρης Πούλος κρατάει την μουντή, σχεδόν ασπρόμαυρη υφή, της Αγγελοπουλικής σχολής, για να διηγηθεί την ιστορία ενός στρατιώτη που ψάχνει τον πατέρα του σε έναν κόσμο που μοιάζει να είναι κάπου στο παρελθόν, ή κάπου στο μέλλον. Οι βαθιές αλήθειες που αναλύονται στο φιλμ ίσως αφαιρούν λίγο την ρεαλιστική χροιά που θα ταίριαζε περισσότερο. Αλλά είναι μια καλή ελληνική προσπάθεια που αξίζει να δείτε, αν μη τι άλλω, για το διαφορετικό της αισθητικής της.

Η ιαπωνική «Πατέρας και Γιος», έρχεται με «περγαμηνές» από τις Κάννες και αγγίζει με έναν αυστηρό αλλά ταυτόχρονα πολύ ευαίσθητο τρόπο το θέμα της πατρότητας. Μια οικογένεια θα μάθει ότι ο γιος τους δεν είναι βιολογικό τους παιδί λόγω μπερδέματος στο νοσοκομείο. Θα αποφασίσουν όμως να κρατήσουν το «ξένο» παιδί αντί να πάρουν πίσω το βιολογικό τους.

Την Κυριακή την τιμητική της είχε η «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά -και αυτή sold out- και το κοινό είχε περιέργεια να δει ποια είναι η ταινία που κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία. 

Η «Miss Violence» πραγματικά άξιζε το βραβείο που πήρε. Άψογη φωτογραφία, λιτή και μεστή σκηνοθεσία, συγκινητικές ερμηνείες και μια πάρα πολύ καλή μεταφορά της ελληνικής κρίσης μέσα από το αγαπημένο πρίσμα -όπως φαίνεται- του ελληνικού new greek wave στο σινεμά της ελληνικής οικογένειας. 

Είναι μια ταινία που δεν ξεχνιέται, που σε στοιχειώνει, μια ταινία τρομερά σκληρή, με έναν απέριττο τρόπο και που πετυχαίνει επάξια το καθρέφτισμα της σημερινής ελληνικής κοινωνίας: βία και εκμετάλλευση, με τον πιο κομψό και υπόγειο τρόπο, σαν να είναι απολύτως φυσιολογικό.

Ενδιαφέρουσα και η Σλοβάκικη «Το θαύμα» η ιστορία μιας έφηβης που την κλείνει η μητέρα της σε κλινική. Προσπαθεί να αποδράσει για να βρει τον φίλο της που την κακοποιεί και της φέρεται σκληρά, μήπως και ζήσει έστω και έτσι ελεύθερα. Μένει έγκυος και πρέπει να πάρει πολύ σκληρές αποφάσεις για τη ζωή της.

Υπέροχη και η γαλλική «Suzanne», το ομώνυμο πορτραίτο μιας χαοτικής, απρόβλεπτης, χαμένης ψυχής, έρμαιο ενός μοιραίου έρωτα, παραδομένη σε λανθασμένες επιλογές και παρορμήσεις της στιγμής. 

Από την παιδική ηλικία ως την ωρίμανση, ξετυλίγονται ελλειπτικά 25 χρόνια «βίου και πολιτείας» της Σουζάν, μιας προσωπικότητας τόσο πολύπλοκης όσο και η ίδια η ζωή. 

Η Σουζάν διψά να λάβει και να δώσει αγάπη, πληρώνοντας κάθε φορά το τίμημα. Η ηρωίδα είναι το μαύρο πρόβατο της οικογένειάς της, μια μόνιμη πηγή ανησυχίας για τον χήρο πατέρα και τη μικρότερη, συνετή αδελφή της. 

Ωστόσο, παρά τα εκάστοτε εμπόδια, οι δεσμοί αίματος που τους ενώνουν είναι άρρηκτοι και παντοτινοί. Η σκηνοθέτις ενσωματώνει την ευαίσθητη γυναικεία ματιά της σε ένα επιτυχημένο κράμα κοινωνικού ρεαλισμού και λυρικών στιγμιοτύπων, χωρίς να ηθικολογεί ή να κρίνει. Μέχρι να πέσουν οι τίτλοι τέλους με το ομώνυμο τραγούδι του Λέοναρντ Κόεν, η ζωή της δίνει όμορφα μαθήματα.

Η δεύτερη ελληνική ταινία της Κυριακής, το «Goldfish» του Θάνου Τσαβλή είναι μια σύγχρονη ιστορία που εκτυλίσσεται στην Ελλάδα, λίγα χρόνια μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας. Ένας μοναχικός άντρας κρύβεται από το σκοτεινό παρελθόν του. Μια κοπέλα αναζητά τον μεγάλο έρωτα. Δυο κακότυχα αδέρφια αναλαμβάνουν να ξαναστήσουν την «επιχείρηση» του νεκρού πατέρα τους.? Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν με απρόσμενες εξελίξεις. Είναι μια κωμωδία με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ που έχει αρκετό ενδιαφέρον. 

Τη Δευτέρα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένουμε να δούμε τη γαλλική «Τα γραφεία του Θεού» με ένα γραφείο στο οποίο απευθύνονται νεαρές έγκυες που θέλουν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους ή να πάρουν συμβουλές για τα επόμενα τους βήματα, την αμερικανική Χανκ και Ασα που περιγράφει έναν έρωτα εξ αποστάσεως αλλά και τη Σέρβικη «Η εξαφάνιση» για την ιστορία ενός χωριού που ζει την αποσύνθεση του καθώς ερημώνει και γερνάνε οι κάτοικοι του.

protothema.gr

σχολιάστε το άρθρο

Μπορείτε να προσθέσετε οποιοσδήποτε σχόλιο σχετικό με το κείμενο
* = Υποχρεωτικά πεδία

«Εγώ Φταίω» μια παράσταση για το bullying με το Νίκο Μοτάκη Πολιτισμός

Εργαστήρι Εκμάθησης και Κατασκευής Χριστουγεννιάτικων Στολιδιών στα Ντουλιανά! Πολιτισμός

Λίγες ώρες έμειναν για την μεγάλη συναυλία στα Σφακιά Πολιτισμός

Συγκινεί το τελευταίο «αντίο» της ηθοποιού στον Πέτρο Φυσούν Πολιτισμός

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων φέρνει το Très Court στην Κρήτη Πολιτισμός

Οι Γαμπροί της Ευτυχίας στο θεατρικό σταθμό Ηρακλείου Πολιτισμός



Δημοφιλής Ειδήσεις