Η Αμερική ψηφίζει, ο Τραμπ δοκιμάζεται

Οι Αμερικανοί προσέρχονται σήμερα στις κάλπες για τις ενδιάμεσες εκλογές, στην πρώτη πανεθνική εκλογική δοκιμασία της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ. Οι Δημοκρατικοί επιδιώκουν να ανακτήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, οι Ρεπουμπλικανοί να διατηρήσουν τις πλειοψηφίες τους και εκατομμύρια ψηφοφόροι καλούνται να αποφασίσουν με βασικά κριτήρια την οικονομία, το κόστος ζωής, τη μετανάστευση και την εξωτερική πολιτική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ψηφίζουν σήμερα σε μία εκλογική αναμέτρηση που μπορεί να μεταβάλει ουσιαστικά τις πολιτικές ισορροπίες στην Ουάσιγκτον για τα επόμενα δύο χρόνια. Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου αποτελούν την πρώτη πανεθνική εκλογική αποτίμηση της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ και πραγματοποιούνται σε μία περίοδο κατά την οποία η αμερικανική κοινωνία εμφανίζεται βαθιά διχασμένη για την οικονομία, τη μεταναστευτική πολιτική, τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στο εξωτερικό και τη λειτουργία των ομοσπονδιακών θεσμών.

Το αποτέλεσμα δεν θα κρίνει ποιος βρίσκεται στον Λευκό Οίκο. Θα καθορίσει, όμως, σε μεγάλο βαθμό τα περιθώρια που θα διαθέτει ο Αμερικανός Πρόεδρος για να εφαρμόσει την πολιτική του έως το 2028. Για τους Ρεπουμπλικανούς, η διατήρηση του ελέγχου της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συνέχιση της νομοθετικής τους ατζέντας. Για τους Δημοκρατικούς, η ανάκτηση έστω και του ενός σώματος θα δημιουργήσει τη δυνατότητα ισχυρότερου κοινοβουλευτικού ελέγχου και θα περιορίσει τη δυνατότητα του Λευκού Οίκου να προωθεί νομοθετικές πρωτοβουλίες χωρίς διακομματική συνεννόηση.

Η σημερινή ψηφοφορία αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για έναν ακόμη λόγο. Ο Τραμπ παραμένει το κεντρικό πρόσωπο της πολιτικής αντιπαράθεσης, παρότι το όνομά του δεν βρίσκεται στα ψηφοδέλτια. Οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να μετατρέψουν την εκλογική διαδικασία σε αποτίμηση της προεδρίας του, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί προσπαθούν να αναδείξουν τις τοπικές διαστάσεις των αναμετρήσεων, τη μεταναστευτική πολιτική και τις διαφορές τους με την αντιπολίτευση.

Οι τελευταίες αναλύσεις των αμερικανικών μέσων συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση είναι σημαντική, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μεταφράζεται αυτομάτως σε αντίστοιχη μεταβολή της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Η γεωγραφική κατανομή των ψηφοφόρων, η συμμετοχή και η συμπεριφορά των ανεξάρτητων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες, ιδιαίτερα στις περιφέρειες όπου οι δύο παρατάξεις εμφανίζουν μικρές διαφορές.

Πηγή Protothema.gr